O NAS

Teatr Muzyczny Castello powstał w 2013 roku jako efekt współpracy magister sztuki -  Barbary Pakury - Brzoski oraz aktora scen muzycznych - Tomasza Białka. Artyści zdecydowali wspólnymi siłami założyć teatr muzyczny, którego celem będzie krzewienie i popularyzowanie spektakli operetkowych i musicalowych.

 

Siedziba teatru, mieści się w malowniczo położonym Zamku w Mosznej. Twórcy teatru, w nawiązaniu do wznoszących się ku niebu 99 wież zamku pragną wznosić na wyżyny kultury dotychczasowe zasoby sztuki, jak i autorskie projekty. 

 

Na scenie Teatru Muzycznego Castello prezentowane są najsłynniejsze operetki jak choćby "Księżniczka Czardasza" autorstwa Imre Kalmana. W przygotowanych koncertach usłyszeć można najsłynniejsze melodie operetkowe i musicalowe. W repertuarze znajduje się również miejsce dla największych przebojów polskiej muzyki rozrywkowej. W ofercie teatru można znaleźć widowiska okazjonalne oraz projekty specjalne jak np. Bal wiedeński”,Lata dwudzieste, lata trzydzieste”.

Nie zapominając o najmłodszych widzach, specjalnie na zamówienie Teatru Muzycznego Castello została napisana bajka muzyczna ,,Trzy magiczne słowa’’.

 

Organizowane są również warsztaty teatralne dla dzieci i młodzieży, oraz warsztaty muzyczne dla nauczycieli wychowania przedszkolnego i wczesnoszkolnego.

 

 

Założyciele Teatru Muzycznego Castello:


Barbara Pakura-Brzoska – magister sztuki, pedagog, dyrektor Teatru Muzycznego Castello
 

Urodziła się 12 listopada 1982 roku w Knurowie. Od dzieciństwa fascynowała się teatrem. Pełna zamiłowania do sceny zdobywała laury w ogólnopolskich konkursach recytatorskich. W 2001 roku rozpoczęła naukę w Państwowym Policealnym Studium Zawodowym Wokalno-Baletowym w Gliwicach. W roku 2003 rozpoczęła naukę w Kolegium Nauczycielskim w Bytomiu na kierunku: Edukacja Artystyczna w zakresie sztuki muzycznej. W 2006 roku obroniła pracę licencjacką na Akademii Muzycznej w Katowicach. Dwa lata później, zdobyła tytuł magistra sztuki w Instytucie Muzyki w Cieszynie i podjęła studia podyplomowe z wychowania przedszkolnego i wczesnoszkolnego. Kolejne doświadczenie i wiedzę z zakresu muzyki, zdobywa na licznych warsztatach i kursach. W swojej pracy za priorytet stawia sobie rozwój muzyczny najmłodszych. Od 2013 roku prowadzi także koło teatralne dla rodziców swoich wychowanków. Corocznym zwieńczeniem ich wspólnej pracy, jest spektakl dla dzieci reżyserowany przez Barbarę.

Teatr Muzyczny Castello jest dla Barbary spełnieniem dziecięcych marzeń i możliwością realizacji własnych pasji. Prócz pełnienia w nim funkcji dyrektora, prowadzi ona koncerty oraz znajduje się w zespole artystycznym.

 


Tomasz Białek - tenor, aktor scen muzycznych, reżyser, dyrektor Teatru Muzycznego Castello

Urodził się 9 lipca 1981 roku w Żywcu. Od najmłodszych lat związany z muzyką. Pierwsze kroki na scenie stawiał zdobywając laury w konkursach dla młodych talentów. W 2000 roku rozpoczął naukę w Państwowym Policealnym Studium Zawodowym Wokalno-Baletowym w Gliwicach. Podczas studiów zdobył już doświadczenie niezbędne do występów publicznych. Odbył m.in. roczne praktyki w Telewizji Polskiej współtworząc scenariusz programu dla młodzieży i poznając tajniki zawodu prezentera. Współpracował również z Teatrem Muzycznym w Gliwicach występując w spektaklach takich jak 101 dalmatenczyków czy Wiedeńska krew. Był także artystą śląskiego kabaretu Raki z nowej paki. Uzyskawszy dyplom aktora scen muzycznych, rozpoczął stałą współprace z teatrem w Gliwicach. Od 2011 roku występował już jako jego solista. W swoim dorobku ma wiele ról pierwszo jak i drugoplanowych. Wśród najważniejszych należy wymienić: Barnaba Tucker w Hello, Dolly!, Jim Boy w Kwiecie Hawaii, Billy w 42 ulicy, Travis w Footloose, Kupido w Orfeuszu w piekle, Młodszy brat w Ragtimie, Enrico Piselli w Nocy w Wenecji, Raoul St. Brioche w Wesołej Wdówce oraz Lis w Małym Księciu.

Ponadto, od kilku lat koncertuje na terenie całego kraju wraz z sopranistką Nairą Ayvazyan, obecnie gwiazdą Teatru Muzycznego Castello. Razem tworzą zgrany, piękny i utalentowany duet operetkowy, dzięki czemu ich koncerty cieszą się olbrzymim powodzeniem.

W 2010 roku, Tomasz zadebiutował jako reżyser operetki Głos się zrywo, dusza śpiewo stworzonej na kanwie Wesołej Wdówki. Premiera spektaklu miała miejsce w Operze Śląskiej w Bytomiu i zdobyła pozytywne opinie nie tylko sympatyków teatru, ale również jego krytyków.

Rok 2013 okazał się być znamienny w karierze Tomasza, bowiem postanowił on spełnić swoje życiowe marzenie i wraz z długoletnią przyjaciółką Barbarą Pakurą- Brzoską założyć Teatr Muzyczny Castello. Inauguracją ich działalności była premiera najsłynniejszej na świecie operetki Księżniczki Czardasza, w wersji koncertowej. W Teatrze, Tomasz pełni nie tylko funkcję dyrektora. Jest reżyserem m.in. wspomnianej wyżej Księżniczki Czardasza oraz muzycznej bajki edukacyjnej Trzy Magiczne Słowa. Znajduje się również w zespole artystycznym Castello, co pozwala mu na realizacje swoich największych pasji czyli śpiewu i aktorstwa.


Kierownik muzyczny:

Wiesław Gawałek - ur. 13.03.1957 r. we Lwowie. Ukończył Państwową Ogólnokształcącą Szkołę Muzyczną I i II st. we Wrocławiu w klasie perkusji. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej we Wrocławiu. Posiada weryfikacje ministerialne -piosenkarza i aktora estradowego. Współpracował z Państwową Filharmonią w Opolu, Teatrem Rozrywki w Chorzowie, Operetką Wrocławską oraz Gliwickim Teatrem Muzycznym. Był pedagogiem w PSM II st. w Nysie, PSM I st. w Strzelcach Opolskich, PSM II st. we Wrocławiu, SKIBA we Wrocławiu oraz w ŻAK w Katowicach.  Laureat ,,Srebrnej i Brązowej Iglicy’’ przyznawanej we Wrocławiu z okazji Dnia Teatru.

Publiczność teatralnej znany ze spektakli takich jak: ,,Kat i błazen’’, ,,Skrzypek na dachu’’, ,,O dwóch takich, co ukradli księżyc’’, ,,Zorba’’, ,,Ptasznik z Tyrolu’’, ,,Wiedeńska krew’’, ,,Kot w butach’’, ,,Anna Karenina’’, ,,Kwiat Hawai’’,  ,,Pinokio’’, czy  ,,Mały Książę’’.  Grał ,,Mistrza Ceremonii``w polskiej prapremierze musicalu ,,Cabaret’’.

Brał udział w licznych programach telewizyjnych m.in. :,,Jak w starym kabarecie’’, ,,Podwieczorek przy mikrofonie’’ w TVP Polonia oraz ,,Stompin`an`singin’’.

W Teatrze Muzycznym Castello można podziwiać  go w roli Barona Mirko Zety w operetce ,,Wesoła Wdówka oraz w roli Feriego z ,,Księżniczki Czardasza’’.

Siedziba:

Moszna położona jest na szlaku komunikacyjnym łączącym Prudnik z Krapkowicami. Nazwa wioski pochodzi prawdopodobnie od nazwiska Moschin, rodziny przybyłej do parafii Łącznik w XIV wieku. Jak głosi legenda, Moszna w średniowieczu należała do Zakonu Templariuszy. W roku 1679 właścicielami Mosznej była rodzina von Skall. W 1723 roku po śmierci właścicielki Ursuli Marii von Skall, Moszna przeszła w ręce jej kuzyna nadmarszałka dworu Fryderyka Wielkiego - Georga Wilhelma von Reisewitz

Z tego okresu pochodzi pałac - środkowa część dzisiejszego zamku. W roku 1771 rodzina von Reisewitz straciła Moszną, a majątek został zakupiony na licytacji przez Heinricha Leopolda von Seherr-Thossa - którego rodzina posiadała również na własność zamek i dobra w niedalekiej Dobrej. W 1853 roku Karl Gotthard Seherr-Thoss sprzedał Mosznę Heinrichowi von Erdmannsdorfowi, który zbył ją w 1866 roku Hubertowi von Tiele-Winckler z Miechowic.

Jego syn Franz Hubert był pomysłodawcą i budowniczym zamku, wzniesionego po tym, jak w 1896 roku częściowo spłonął barokowy pałac. Dziadek Franza Huberta, Franz Winckler pracował jako górnik w kopalni w Miechowicach. Po śmierci żony i właściciela kopalni ożenił się z bogatą wdową po nim - Marią Aresin. W 1840 roku król pruski nadał mu tytuł szlachecki. Dziedziczką fortuny była jego córka Valeska, która w 1854 roku wyszła za mąż za Huberta von Tiele i to on zakupił w 1866 roku Mosznę. Po małżeństwie używają połączonego nazwiska - Tiele-Winckler. Hubert zmarł w 1893 r. a majątek po nim przypadł, zgodnie z zasadą majoratu, najstarszemu synowi - był nim wspomniany Franz-Hubert. 

W 1895 wszedł w szeregi arystokracji dzięki tytułowi hrabiowskiemu, nadanemu mu przez cesarza Wilhelma. W rok później, po pożarze, odbudował on i rozbudował swoją siedzibę. W 1904 a później 1911 i 1912 hrabiego odwiedził władca Niemiec, przybywając na polowanie i to dla niego wybudowano, w latach 1911 - 1913 skrzydło zachodnie. Syn Franza-HubertClaus-Peter w okresie międzywojennym przehulał część fortuny przodków. Umierając bezdzietny, usynowił swojego kuzyna, którego syn miał dziedziczyć majątek i tytuł hrabiowski. Jego rodzina mieszkała do końca wojny w zamku Moszna uchodząc do Niemiec przed nadchodzącą armią czerwoną. Po wojnie losy zamku układały się różnie - od 1972 roku funkcjonuje jako szpital leczenia nerwic. Moszna - Zamek, zgodnie z fantazją Franza-Huberta, ma 365 pomieszczeń i 99 wież z których słynie. Niespotykana architektura zamku przyciąga rokrocznie rzesze turystów.